Nasrettin Hoca, bir köyde vaaz veriyormuÅŸ. Laf arasında Hazreti Ä°sa nin göğün dördüncü katında olduÄŸunu söylemiÅŸ…
Vaazdan sonra, bir kadın Hoca ya yanaşmış :
-Hazreti İsa, orada ne yer, ne içer ?, demiş.
Hoca nin tepesi atmış :
-Ey hatun, köyünüze geleli şunca zaman oldu, benim ne yiyip, içtiğimi sormazsın da, Allah ın peygamberini sorarsın!

Bir gun Hoca, yol ustu bir hana inmis. Nuh Nebi den mi kalmis, Kaalubela dan mi? Her ne ise.. Her tarafi delik desik olmus; adeta cokmeye bir basi kalmis. Hoca nin yuregine bir korkudur dusmus ama, ne desin? Nihayet bir soz arasinda:
“Yahu, bu senin tavan da ne kadar gicirdiyor be, besik mi mubarek!” diyecek olmus [...]

Hoca bir gün camide vaaz veriyormuş hepte erkeklerin humarcı olduklarını, içkici olduklarını, yoldan çıkmış olduklarını falan anlatıyormuş. Oturanlardan birisi de:
- “Ya hoca bunların hepsini biz yapıyoruzda kadınların hiç bir suçu yok mu?”
demiş. Hoca kızgın:
- “Duruuun sayfayı çevireyim onlarında a…na koyacam”
demiÅŸ.

Nasreddin Hoca evine sık, sık ciğer getirdiği halde bir türlü onları yemek kendisine nasip olmaz. Her seferinde hanımı :
- Kahrolası kedi ciğeri yedi.
- Hınzır hayvan ciğeri yemiş.
- Canı çıkasıca sarman kedi ciğeri aşırmış, diye bahaneler uyduruyormuş.
Bir gün dayanamamış Hoca. Hemen bir kenarda duran baltayı kapıp, mutfak dolabına yerleştirmiş. Hanımı:
- Ne yapıyorsun Hoca demiş, baltanın dolapta [...]

Hoca o aralar paraya sıkışmıştır. Bir vatandaÅŸ gelip hoca ya: “ÅŸeytan nerede yaÅŸar” diye sormuÅŸ. Hoca cevabı bilmez ama vatandaşı cevapsız bırakmamak için soruyu cevaplar. Adam giderek Hocayı soru yaÄŸmuruna tutmuÅŸ ve sonunda hoca ya: “hocam peki ÅŸeytan ne yer” diye sorar. Hoca da: “eÄŸer benim gibi parası yoksa zıkkımın kökünü yer” demiÅŸ.

Nasreddin Hoca hayvanlarına ağır yükler yükleyip onlara eziyet eden köylülerine iyi bir ders vermek istemiş. Bir gün eşeğine binerek köy meydanında dolaşmaya başlamış. İşin garibi dolu bir çuvalı da sırtına vurmuş, öyle geziyor. Şaşırıp sormuşlar :
- Yahu Hoca Efendi, hem eşeğin üzerindesin, hem çuvalı sırtında taşıyorsun. Nasıl bir iş bu ?
Hoca cevabı yetiştirmiş hemen :
- [...]

Hoca ya yaşını sorarlar, “Kırk” diye yanıtlar, “Tam kırk!”
On sene sonra aynı soruyu yine “Kırk” diye yanıtlayınca:
“E hocam, on yıl önce de kırk yaşında olduÄŸunu söylemiÅŸtin” demiÅŸler. Hoca hiç bozmadan:
“Evladım, ne bileyim on sene öncesini!” diye yanıtlar.

AkÅŸam geç saatte eve gelen Hoca pencerede bir karaltı görür. Hanımına sus iÅŸareti yaparak tüfeÄŸini doÄŸrulttuÄŸu gibi ateÅŸler. Eve girerler, bir de bakarlar ki ateÅŸ ettikleri Hocanın cüppesi… “Hanım ucuz kurtulduk. Ya içinde ben olsaydım!” der.

Hoca nın canı et yemeği istemiş bir gün. Kasaptan iki kilo et alıp evine götürmüş.
- Akşama güzelce pişir bunları, demiş hanımına. Ne var ki o gün eve hanımı misafirleri gelmiş. Kadıncağız eti pişirip onlara ikram etmiş. Akşamda bir tarhana çorbası çıkarmış. Hoca nın önüne.
- Et nerde demiş Hoca. Kadın doğruyu söyleyeceğine bir yalan kıvırmış.
- [...]

Yine bir gün komşudan
Biri vefat etmisti.
Herkes işi Bırakıp
Cenazeye gitmiÅŸti.
O sırada bir adam,
Yaklaşmış Nasreddin e
DemiÅŸ: “Sorum olacak”,
Ey Hoca m sana yine!
Acımız fazla büyük,
Elbette sabretmeli!
Cenaze gotürürken,
Neresinde gitmeli?”
Hoca demiÅŸ: “Elbette,
Sonu budur her kulun!
Tabutta bulunma da
Nerde isterse bulun!”